© 2017-2018 Empathia Sp. z o. o. Wszelkie prawa zastrzeżone

Kim jest konsument?

 

Roszczeń z tytułu umów kredytowych udzielonych w walucie polskiej waloryzowanych lub indeksowanych do waluty obcej mogą dochodzić od banków wyłącznie konsumenci. Konsumentem jest osoba fizyczna, która dokonuje z przedsiębiorcą (w tym przypadku z bankiem) czynności prawnych niezwiązanych bezpośrednio z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą lub zawodową (art. 221 Kodeksu cywilnego).

 

Dopóki osoba fizyczna w ogóle nie prowadzi działalności gospodarczej lub zawodowej, dopóty określenie jej jako konsumenta nie stwarza żadnych problemów. Wątpliwości pojawiają się w sytuacji, gdy osoba fizyczna dokonuje czynności prawnej i jednocześnie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą bądź zawodową. Jak więc rozumieć pojęcie konsumenta w odniesieniu zwłaszcza do kwestii zawierania przez konsumentów umów kredytowych?

 

Zakwalifikowanie kredytobiorcy jako konsumenta ma ogromne znaczenie w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości występujących w umowie kredytowej, bowiem tylko konsumenta chronią przepisy prawa dotyczące niedozwolonych postanowień umownych (art. 3851 § 1 Kodeksu cywilnego). W przypadku konsumenta nie ma znaczenia jego wiedza i doświadczenie życiowe oraz ewentualna świadomość ryzyka w chwili podpisywania umowy kredytu. Pod rozwagę bierze się ogólny standard konsumenta, a nie wiedzę i doświadczenie życiowe poszczególnych z nich. Wobec tego, nawet gdy konsumentem jest osoba zajmująca się rachunkowością, to nie ma to żadnego znaczenia w przypadku dochodzenia przez nią praw z tytułu umowy kredytowej zawierającej niedozwolone postanowienia umowne. Badanie ogólnego standardu dotyczącego konsumenta w przypadku umowy kredytowej ma miejsce w momencie udzielenia kredytu.

 

Nie zawsze prowadzenie przez osobę fizyczną działalności gospodarczej lub zawodowej oznacza brak możliwości zakwalifikowania jej jako konsumenta. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 221 Kodeksu cywilnego wyłącznie podejmowanie czynności prawnych związanych bezpośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą lub zawodową wyklucza możliwość zakwalifikowania osoby podejmującej takie czynności jako konsumenta.

 

Wobec powyższego należy stwierdzić, że o ile związek czynności prawnej z działalnością ma wyłącznie charakter pośredni lub nie ma żadnego związku, to przedsiębiorca będący osobą fizyczną będzie traktowany jako konsument. Sytuacja ta ma miejsce między innymi wtedy, gdy umowa kredytowa jest zawierana na zakup nieruchomości przeznaczonej do zamieszkania, a nie do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, nawet jeżeli pod adresem nieruchomości, na którą został wzięty kredyt hipoteczny, przedsiębiorca ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, ale (1) jej tam nie wykonuje, (2) a samo zarejestrowanie tam działalności jest jedynie spełnieniem wymogu wskazania w CEIDG adresu wykonywania działalności gospodarczej, to przedsiębiorcy takiemu przysługuje przymiot konsumenta.

udostępnij na facebook'u
udostępnij na twitterze
Please reload

Ostatnie posty
Please reload

Archiwum
Please reload

Wyszukaj wg tagów
Please reload